مزدافر مومنی کیست و ایا می توان به حرفهایش اعتماد نمود

سلام
عرض ادب و احترام
این ادعا که “مطالعات غیرآکادمیک می‌تواند جایگزین آموزش ساختاریافته پزشکی شود” از نظر اپistemologically نادرست و از منظر عملی خطرناک است. پزشکی مبتنی بر شواهد (Evidence-Based Medicine) تنها در چارچوب روش‌شناسی علمی، بازبینی همتا و اعتبارسنجی سیستماتیک قابل تحقق است.
سه خطای معرفت‌شناختی اصلی این گزاره:
۱) مغالطه توسل به دموکراسی: حقیقت علمی با رای‌گیری تعیین نمی‌شود
۲) مغالطه false equivalence: برابری قائل شدن بین اطلاعات اعتبارسنجی شده و محتوای غیراستاندارد
۳) غفلت از مفهوم Dunning-Kruger: بی‌اطلاعی از محدودیت‌های دانش شخصی
پیامدهای عملی این نگرش شامل افزایش تشخیص‌های نادرست، تأخیر در درمان و ترویج شبهعلم است. شبکه‌های اجتماعی فاقد مکانیزم‌های ضروری برای فیلتر کردن اطلاعات نادرست پزشکی هستند….
انشاالله همیشه موفق باشید

سلام و درود بی پایان
بزرگترین بدبختی ما در این کشور این است که ما همه بدون مطالعه حرف می زنیم
لطفا این سایت زیر و رو کن و ببین با بیش از 4000 مقاله چیزی برای فروش پیدا کردی یا دیدن به ماهم بگو …
من در این سایت کوروش کمپانی را نقد و سپس به دادگاه رفتم ان روز هم مانند شما به من تاختند و مرا به دادگاه احضار نمودند و ….
. **تبلیغ روانشناسی زرد و فریب مردم**:
مزدافر مومنی با ترویج کتاب‌ها و مطالب روانشناسی زرد، به عمد مردم را گمراه می‌کند. این محتوای سطحی و غیرآکادمیک، تنها باعث ایجاد امیدهای واهی و تقویت جهل در جامعه می‌شود. چنین افرادی با استفاده از ضعف‌های روانی مردم، به دنبال منافع شخصی هستند.

**شخصیت‌های غیرآکادمیک و خطرناک**:
افرادی مانند مومنی، بدون هیچ پایه علمی معتبر، خود را به عنوان مرجع روانشناسی معرفی می‌کنند. این اقدام نه تنها حرفه‌ای نیست، بلکه تهدیدی برای سلامت روان جامعه محسوب می‌شود. آن‌ها با ارائه راه‌حل‌های سریع و ساده، مردم را از پیگیری روش‌های علمی و درمان‌های واقعی دور می‌کنند.
اما برویم سراغ خدای ثانی شما مزدافر مومنی با سوءاستفاده از نام اساتید و ترویج روانشناسی زرد، به طور سازمان‌یافته مردم را ….. می‌دهند. ایشان با ارائه مطالب غیرآکادمیک و سطحی، نه تنها مشکلی را حل نمی‌کنند، بلکه بر مشکلات روانی جامعه دامن می‌زنند. این اقدامات غیراخلاقی و خطرناک باید هرچه سریعتر متوقف شود. من خود یکی از افرادی هستم که از این حرفهای پوچ و مزخرف به شدت اسیب دیده ام
همیشه سلامت باشید فکت علمی بیار کل این سایت پاک می کنم اسمم را هم عوض می کنم که بسیاری از مطالبی که من نقد کرده ام اشتباه است البته که برخی از حرفهای ایشان با کپی خارجی مو نمی زند و صحیح است همین….

سلام
عرض ادب و احترام
قطع به یقین کتاب خاویر کلمنت برای شما مناسب است.
قطعا در این سایت مزدافر مومنی ها تا محمدعلی طاهری و یا محمدعلی اکبری و بابک آذر ….
به تفضیل مورد واکاوی قرار می گیرد تا مردم بفهمند با کی و چی طرف هستند
برای شما و کلیه افرادی هم که با ایمیل جعلی پیام می فرستند دارم
اگر دین ندارید آزاده باشید
من الله توفیق

سلام یحی جان
حداقل با ایمیل صحیح پیام ارسال می فرمودید….
اما در نهایت از معرفی پدر و مادر و تربیت خانوادگی…
دقیقتان برگرفته از شیپوه آموزشی و پیروان مزدافرها…
بینهایت سپاسگذارم

سلام
عرض ادب و احترام ممنونم از بودنتان و متاسفم اری بسیار متاسفم که باعث رنجش شما شدم
… و اما بعد # تحلیل انتقادی: «مزدافرها»، شبه علم و روانشناسی زرد در ایران
هستهٔ انتقادی:
آنچه شما «جرئت نقدنکردن» می‌نامید، ریشه در یک *نظام سکوت ساختاریافته* دارد – سیستمی که به سه شکل عمل می‌کند:
اول
اقتصاد ترس در فضای دانش
«مزدافرها» (واژه‌ای که خود نیاز به واکاوی بیشتری دارد) نه صرفاً افراد، که نماد یک صنعت شبه علمی و مالیخولیایی هستند که:
– در خلأ نقد سیستماتیک .
– با «دانشمندان و محققان و پژوهشگران و …..»های صوری، هاله‌ای از اقتدار کاذب می‌سازند مانند مزدا فر و سخنانش فارغ از یک نام مشخص
– از آسیب‌پذیری عاطفی جامعه پسا-تحریم و پسا-کرونا تغذیه می‌کنند
دوم
مکانیزم‌های سکوت:
– *سکوت نخبگانی*: دانشگاهیان رسمی یا می‌ترسند یا انگیزهٔ ورود به جنگ با «سلبریتی‌های دانش» را ندارند و یا دیگر انگیزه ایی ندارند….
– **سکوت رسانه‌ای: رسانه‌ها اغلب دنبال هیجان هستند، نه تفکیک علم از شبه علم و …
– **سکوت مردمی*: مخاطب خسته، بیشتر به «راه‌حل تند و سریع و اسان » تمایل دارد تا تحلیل عمیق
دوم
روانشناسی زرد به مثابه اُپیوم توده‌ها:
روانشناسی زرد ایرانی امروز:
– *سیاست بدن* را جایگزین *سیاست اجتماعی* کرده است
– *مسئولیت فردی مطلق* را به‌جای تحلیل ساختاری می‌نشاند
– اضطراب سیستمیک را به «کمبود عزت نفس شخصی» تقلیل می‌دهد
خشم پنهان شما مشروع است:
این خشم، *خشم اپیستمیک* است – خشم علیه:
– سوءاستفاده از اعتماد عمومی
– تبدیل رنج واقعی به کالای مصرفی
– ایجاد «توهم خودیاری» در نظامی که خود مشکلات ساختاری تولید می‌کند
شبکه علمی و انتقادی مورد نیاز:
الف) نقد روش‌شناختی:
۱. افشای اقتصاد سیاسی شبه علم: چه کسی از فروش «راه‌حل‌های سریع» سود می‌برد؟
۲. تبارشناسی دانشمندان و …. صوری: چگونه عناوین پر سرو صدا به کالای نمایشی تبدیل شده است؟
ب) مقاومت گفتمانی:
۱. ساختن واژگان انتقادی جدیدبه‌جای پذیرش اصطلاحات خودشان
۲. تبدیل «مزدافرها» از برچسب تحقیر به *مفهوم تحلیلی*
ج) عمل جمعی:
۱. ایجاد *شبکه‌های افشای شبه علم* بدون شخصی‌سازی
۲. تولید محتوای **علم-مردمی** به زبان ساده اما عمیق
پارادوکس مرکزی:
جامعه‌ای که از بالا *به علم رسمی بی‌اعتماد* شده (به دلیل عملکرد نهادهای رسمی)، به شبه علم بازاری *اعتماد عاطفی* نشان می‌دهد.
نتیجه‌گیری مازیارمیر:
نقد «مزدافر» نباید به شخص‌کشی تقلیل درجه پیدا کند بلکه یاید:
– *نقد نظام دانشی* باشد که اجازهٔ رشد چنین پدیده‌ای را داده است
– نقد سرمایه داری عاطفی* باشد که رنج را به بازار تبدیل می‌کند
– *پروژهٔ بازسازی اعتماد عمومی* به خرد جمعی باشد
این نبرد، نبرد **حافظه در برابر فراموشی سیستماتیک* است – فراموشی اینکه علم واقعی همیشه متواضع، پیچیده و نیازمند تفکر انتقادی است، نه قطعیت‌های نمایشی.
نقد شما نه یک اعتراض شخصی یا یک موضوع شخصی شده تنزل درجه یافته است اما هدف ما این بود که خواننده را به یک **فراخوان بیداری اپیستمیک** هدایت کنیم – و این دقیقاً همان جرئتی است که فضای عمومی جامعه ایرانی داخل و خارج از کشور و به‌شدت هرچه تمامتر به ان نیازمند است. درود هزاران هزار بدرود

سلام درود و سپاس فراوان از پیام محترمانه و متین شما. گفتگوی سازنده و بدون حاشیه، ارزشمندترین اتفاق در فضای فرهنگی است.اولین نفری هستیه توهین و فحاشی نفرمودید ….
با احترام کامل به دیدگاه شما و تجربه شخصی‌تان از مطالب آقای مومنی، نکاتی را که فرمودید تایید و مواردی را نیز به عنوان تکمیل بحث خدمتتان عرض می‌کنم:
اول.در خصوص نکات مثبتی که اشاره کردید:
· رفرنس دادن و عدم ادعای مالکیت مطلب، عملی ستودنی و لازم است.
· پرهیز از فروش پکیج‌های گرانقیمت، نقطه مثبت مهمی در فضای کنونی است.
· تاکید بر سبک زندگی سالم و پیشگیری، بی‌شک اصل علمی و مفیدی است.همه و‌همه را قبول دارم اما….
دوم.درباره محور اصلی نقد:
نقد اصلی من(و بسیاری دیگر) نه بر تک‌جملات، بلکه بر «کلیتِ روایت و بستهِ پیام» است. این کلیت می‌تواند اثراتی داشته باشد که گاهی فراتر از حسن نیت گوینده می‌رود.من باب مثال
· انتخاب گزینشی منابع: ارجاع به منابع، زمانی به معنای علمی بودن کل بسته نیست. اگر منابع، عمدتاً از یک جناح فکری خاص (مثلاً تنها از مکتب روانشناسی مثبت‌نگر افراطی یا منابع خودیاری بدون پشتوانه تجربی قوی) انتخاب شوند، «توهم علمیت» ایجاد می‌کنند. شنونده فکر می‌کند با علم مواجه است، در حالی که با یک جریان فکری منتخب مواجه است.از جودیسنزاتا اشو و حلت و هلاکو و آزمندیان تا انوشه و ….صدها نفر را به همین دلیل مورد نقد تندی قرار داده ام.
· تبدیل پیچیدگی به سادگی: بزرگ‌ترین خطر در روانشناسی زرد (صرف نظر از قصد گوینده)، ارائه «راه‌حل‌های سریع» برای «مسائل عمیق و ریشه‌دار» است. اینکه «با تفکر مثبت و تغذیه سالم همه مشکلات حل می‌شود»، اگرچه بسیار خوب و امیدبخش است، اما می‌تواند برای فردی که با اختلالات اضطرابی جدی، افسردگی بالینی یا trauma دست‌و‌پنجه نرم می‌کند،بییار «مسموم» باشد و احساس گناه و ناتوانی در او ایجاد کند («چرا با این همه توصیه ساده، من خوب نمی‌شوم؟ حتما من مقصرم»).حتماااا و …
· ایجاد دوقطبی کاذب: حتی اگر مستقیم نگویند «به پزشک مراجعه نکنید»، وقتی مداوم از «سمی بودن داروها» یا «کلاهبرداری سیستم طب رایج» سخن می‌گویند، در ذهن مخاطب چه اتفاقی می افتد و یک «یا این/یا آن» خطرناک ایجاد می‌کنند: یا طب سنتی/مثبت‌اندیشی/تغذیه سالم، یا پزشکی مرسوم که مملو از سم و کلاهبرداری است. این نگاه، بیماران را در موقعیتی مخاطره‌آمیز قرار می‌دهد.
سوم.تاکید بر درخواست اصلی شما:
شما به درستی و به حق فرمودید:«از بقیه افرادی که در فضای مجازی سوءاستفاده می‌کنند… هم انتقاد کنید.»
این قلب حرف شما و من است.من علیه «پدیده روانشناسی زردِ بازاری و پکیج‌محور» موضع دارم، نه لزوماً علیه یک شخص خاص. اگر نامی خاص برده می‌شود، به عنوان «نمونه‌ای از این جریان گسترده‌تر» است. متاسفانه این جریان آنقدر گسترده است که پرداختن به همه نام‌ها در یک مقاله ممکن نیست. اما وعده می‌دهم که همانگونه که در گذشته به نقد صدها نفر و حتی کوروش کمپانی و‌فنگشویی و ماهان تیموری تا ….. بسیاری پرداخته‌ام، در آینده نیز با استناد به شواهد، این مسیر را ادامه دهم. تمرکز بر «روش و محتوا» است، نه شخص و شخصیت….
جمع‌بندی و پیشنهاد:
بسیار خوشحالم که گفتگویی منطقی شکل گرفت.شما با استدلال دفاع کردید، من با استدلال نقد خود را شرح دادم. این همان چیزی است که فضای فرهنگی به آن نیاز دارد تبلور تفکر انتقادی است.
من به عنوان کسی که حدود چند سال مطالب آقای مومنی را دنبال کرده‌ام، تجربه بسیار متفاوتی دارم…..
سپاس مجدد از شما که فضایی برای تفاهم و گفتگوی عمیق‌تر ایجاد کردید. چشم‌انداز شما برای نقد گسترده‌تر، کاملاً به جا و منطقی است و در مسیر فعالیت‌های انتقادی اینجانب قرار دارد.
ممنونم که هستید