کارت امید یا پوشک امید
خبر فوری: با «کارت امید مادر» میتوانید… تقریباً یک ماه پوشک بخرید!
دولت خبر داده از فروردین ۱۴۰۵ به مادران ایرانی «کارت امید مادر» میدهد؛ کارتی که هر ماه دو میلیون تومان شارژ میشود تا خرج نوزاد شود.
اسمش خیلی قشنگ است: «امید».
اما اقتصاد ایران اصولاً با اسمهای شاعرانه شوخی ندارد؛ خیلی زود همه چیز را میبرد پای ماشین حساب.
بیایید از مهمترین عضو اقتصاد نوزاد شروع کنیم: پوشک.
یک نوزاد معمولاً روزی حدود پنج پوشک مصرف میکند. یعنی ماهی حدود چهار بسته پوشک لازم است. با قیمتهای فعلی بازار، همین عملیات ساده تعویض پوشک چیزی حدود **سه میلیون تومان در ماه** هزینه دارد.
یعنی ترجمه عملی طرح این است:
کارت امید مادر → تبدیل مستقیم به پوشک.
تقریباً میتوان گفت اگر نوزاد همکاری کند و مصرف پوشکش را مدیریت کند، شاید این امید تا آخر ماه دوام بیاورد!
اما داستان تازه از اینجا شروع میشود. اگر شیرخشک، لباس، کرم، دستمال، واکسن، دارو و ویزیت پزشک را هم اضافه کنیم، هزینه واقعی یک نوزاد به حدود ۱۲ تا ۱۳ میلیون تومان در ماه میرسد.
در این لحظه «کارت امید مادر» آرامآرام تغییر ماهیت میدهد و بیشتر شبیه چیزی میشود که میتوان اسمش را گذاشت: کارت دلخوشی مادر.
البته انصاف هم خوب چیزی است. موافقان طرح میگویند همین مبلغ هم برای بعضی خانوادهها کمک است. حرف بدی هم نیست. اما وقتی فاصله هزینه واقعی کودک با مبلغ کمک چندین برابر است، این حمایت بیشتر شبیه یک لبخند نمادین اقتصادی است.
نگاهی به دنیا هم بد نیست.
در برخی کشورها برای افزایش جمعیت، دولتها مرخصی طولانی با حقوق میدهند، مهدکودک ارزان فراهم میکنند، بیمه کامل کودک دارند و حتی مالیات خانوادهها را کم میکنند.
در ایران اما ظاهراً معادله جمعیت اینطور حل شده است:
یک نوزاد
بهعلاوه دو میلیون تومان
برابر با «امید».
و شاید صادقانهترین بخش این طرح واقعاً همان اسم آن باشد؛
چون در اقتصاد امروز ایران، برای بزرگ کردن یک کودک واقعاً چیزی لازم است که قیمت ندارد:
امید……
نوشته دکترمازیارمیر محقق و پژوهشگر
