دکتر مازیار میر در اطاق فکر اندیشکده حکمرانی عصر دیجیتال. نخست . پر کردن فاصله بین حرف و عمل . خیلی از پژوهش‌ها عالی‌ن ولی وقتی می‌رسه به اجرا، گره می‌خوره. ما نیاز داریم اندیشکده‌ای که به جای نظریه‌پردازی صرف، راهکارهای عملی و رو‌زمینی برای استفاده واقعی از داده و هوش مصنوعی تو ساختار کشور ارائه بده.دوم. پاسخ به این سوال اساسی: کی داره کی رو مدیریت می‌کنه؟ ما داریم فناوری رو کنترل می‌کنیم یا فناوری داره ما رو؟ این اندیشکده می‌تونه به‌عنوان یه پل هوشمند، بین منافع مردم، امنیت ملی و فناوری‌های نوین تعادل برقرار کنه. سوم. هماهنگی با سرعت تکنولوژی . دنیای دیجیتال هر روز یه شکل جدید داره. اندیشکده سنتی با رویه‌های اداری و بروکراتیک نمی‌تونه همراه بشه. پس به یه نهاد چابک و سریع‌الانتقال نیاز داریم که بتونه سیاست‌های به‌روز و آینده‌نگر تولید کنه.چهارم. تولید گفتمان بومی و مستقل. به جای کپی‌برداری از مدل‌های خارجی، باید الگوی خودمون رو برای حکمرانی فضای مجازی طراحی کنیم؛ الگویی که هم از فرصت‌ها استفاده کنه و هم تهدیدها رو بر اساس فرهنگ و ارزش‌های خودمون مدیریت کنه. پنجم.پل زدن بین دانشگاه و سیاست‌گذاری.... معمولاً تحقیقات دانشگاهی تو کشو، تو اتاق‌های سیاست‌گذاری دیده نمی‌شن. این اندیشکده می‌تونه حلقه گم‌شده‌ای باشه که تیم‌های علمی رو به تصمیم‌سازان اجرایی وصل کنه و خروجی‌اش مستقیماً به بهبود قوانین و برنامه‌ها کمک کنه. ششم . آینده‌نگری به جای بحران‌ . به جای اینکه منتظر بمونیم بحران بیاد و بعد عکس‌العمل نشون بدیم، این اندیشکده با سناریوسازی و پیش‌بینی، مسیرهای محتمل رو ترسیم می‌کنه و کشور رو برای مواجهه با تغییرات غیرمنتظره آماده می‌کنه.