کتاب شازده احتجاب رمانی از هوشنگ گلشیری است که با تکنیک جریان سیال ذهن، روایتگر ساعات پایانی زندگی شاهزاده‌ای قجری به نام خسروخان است که در عمارت پوسیده خود، خاطرات پرفرازونشیب و ظلم‌های اجدادش از جمله پدربزرگ و پدرش (سرهنگ احتجاب) را مرور می‌کند . داستان به موازات فروپاشی این خاندان اشرافی، به روابط پیچیده شازده با دو زن زندگی‌اش، یعنی فخرالنسا (همسر سرد و مغرورش) و فخری (کنیزی که پس از مرگ همسر باید نقش او را بازی کند) می‌پردازد و در نهایت، تصویری تکان‌دهنده از زوال یک نظام فئودالی و پوچی و تنهایی واپسین بازمانده آن ارائه می‌دهد .